Liefde past niet in vergaderzalen,
terwijl je daarmee juist het verschil maakt.
Ik zat gisteren in een overleg.
Iedereen had z’n mening klaar.
Ik hoorde woorden, maar zag geen aandacht.
Dus ik hield m’n mond.
Aandacht is tegenwoordig een luxeproduct.
Iedereen roept dat ze het hebben.
Maar wie levert het?
We luisteren om te antwoorden.
Niet om te begrijpen.
Nieuwsgierigheid is verward met kritisch zijn.
En liefde in de meeste vergaderzalen is ver te zoeken.
Zonder liefde wordt werk hard.
En harde dingen breken snel.
Als ik met aandacht kijk, oprecht nieuwsgierig ben en oordeelloos blijf, dan beweegt alles sneller.
Mensen. Teams. Klanten.
Niet omdat ik ‘lief’ doe.
Maar omdat ik met oprechte aandacht deuren open.
Niet zweefteverig, maar strategisch.
Want als je daar begint, komt de rest vanzelf in beweging.
Misschien is leiderschap zacht durven blijven,
terwijl alles om je heen harder wordt.
